Contentconsumptie
Zonder kennis en ervaring is werken met AI in communicatie als koken in een keuken zonder kunde en zonder smaak.
Content produceren wordt dan het fabriceren van fastfood: smakeloze vulling, geen voeding voor het lijf en steeds meer van hetzelfde. Logisch, wat je vraagt krijg je terug. Prompts en recepten kopieer je niet. Die bedenk je zelf. Door na te denken, te ontdekken, te proberen, te falen en te genieten als het wel lukt.
En hoe maak je dan sterke content? Die ontstaat uit verhalen, verteld door mensen. Een communicatieprofessional luistert, vraagt, begrijpt, creëert, reflecteert en regisseert. Weet wat woorden kunnen doen, ook kapot kunnen maken, en hoe tekst versterkt kan worden met beeld.
Zoals ingrediënten die door een chef worden bereid tot een gerecht dat klopt. Maar dat, als je even niet oplet, net zo goed kan worden verknald. Het vraagt kennis, geduld, concentratie, vakmanschap en een ontwikkeld smaakvermogen. Maar die aandacht en moeite worden beloond. Als het prettig leest en er herkenning is. Als de nieuwsgierigheid wordt bevestigd door de symbiose van smaken. Zo ontstaat er waardering en vertrouwen. Komen lezers en gasten mogelijk terug. Dat is binding.
Zo krijgen content en voeding betekenis. Zo creëer je nieuwsgierigheid en prikkel je jezelf, je team en organisatie om scherp te blijven en te blijven groeien. En vooral om te genieten. Van een sterke en prikkelende tekst of die verrassend smakelijke maaltijd.
Oprechte waardering en voldoening betekenen meer dan gemanipuleerd bereik. Meer dan duimpjes, handjes en hartjes. Meer dan fake reviews.
Een ode van een Corsicaan aan het Eiland der Schoonheid
Chef Jean Costantini is opgegroeid in Bastia en presenteerde in december 2025 zijn eerste boek. Het is een eerbetoon aan het eiland dat hem lief is. Als chef-kok van restaurant A Casaluna, vlakbij het Palais-Royal in Parijs, werkt hij samen met zijn broer Kévin.
Het boek van 288 pagina’s is opgedeeld in 5 hoofdstukken: Tapas, voorgerecht, hoofdgerecht, kaas en brood en nagerecht. Naast de recepten worden 80 ingrediënten beschreven en je vindt er 38 portretten met verhalen van boeren, vissers, jagers en ambachtslieden die van generatie op generatie de kennis en vaardigheden doorgegeven, van strobloemen en hazelnoten uit Cervione tot figatellu-worst en brocciu-kaas. Corsica bezit een van de rijkste terroirs van Frankrijk.
Lees hier een mooie recensie van het boek op Food&Sens, kun je daarna doorklikken naar een artikel over A Casaluna. ‘Corsica’ is uitgegeven door de prestigieuze uitgeverij van Alain Ducasse: “Jean Costantini heeft de ziel van een chef die zich beweegt tussen zijn eiland en het vasteland, zonder ooit de weg kwijt te raken.”
Groots in het kleine: de betekenis van kleine detailhandel
Ruim twintig jaar lang heb ik met mijn bureau het consumentenmagazine Lekker Makkelijk mogen maken dat gratis verkrijgbaar is in buurtsupers, bij rijdende winkels en campingwinkels. Door het hele land, in dorpen waar de kleine middenstand in de loop der jaren vrijwel is verdwenen.
Wat ik, altijd graag zelf bleef doen, was het bezoeken van de ondernemers. Even kennismaken, maar vaker bijpraten aan de keukentafel of in het kantoortje. Daarna wat foto’s maken van de winkel, de buurt en natuurlijk een paar klanten. Die pagina werd steevast het meest gewaardeerd: de praatjes en plaatjes van mensen uit de buurt.
Ik zou er een aardig boekje mee kunnen vullen. Met ondernemers die ik in al die jaren heb leren kennen. Sommigen genieten inmiddels van een welverdiend pensioen, anderen waren genoodzaakt te stoppen en verdienen nu elders hun boterham.
Kleine detailhandel als hart van de buurt
Ik moest hieraan denken toen ik een video voorbij zag komen van Centrummanagement Utrecht. De promo was onderdeel van de inzending voor de European Capitals of Small Retail Award 2026. Utrecht eindigde als tweede, na Barcelona.
Het is mooi gemaakt en als Utrechtse jongen voelde ik ook een beetje trots. De eerste zes jaar van mijn leven ging ik met mijn moeder boodschappen doen in de Twijnstraat. Daarna trokken we de stad uit naar het platteland, maar Utereg blijft mijn stadsie.
Complimenten aan de initiatiefnemers, makers, ondernemers én klanten.
Meer dan economie alleen
De bestaansmogelijkheden voor de kleine detailhandel zijn bepalend voor het karakter van een stad. Er moet een prettige balans zijn tussen zelfstandige ondernemers en concept- of formulegestuurde retail en horeca.
Wat echter te vaak onderbelicht blijft, is de sociale betrokkenheid, saamhorigheid en verantwoordelijkheid voor elkaar die juist deze kleine winkels brengen. Veel mensen vinden het prettig om elkaar regelmatig, laagdrempelig en vrijblijvend te ontmoeten. Kinderen leren communiceren en boodschappen doen. Ze helpen ouderen. Het is samen leren en blijven leven, in het klein.
Van vanzelfsprekend naar van betekenis
In 2009 organiseerden we een Verkiezing van de Beste Buurtsuper en Rijdende Winkel. Facebook was net een jaar online, maar desondanks ontvingen we uit het hele land ansicht- en antwoordkaarten, brieven en creatief knutselwerk. Klanten wilden hun dankbaarheid en steun uitspreken voor hun eigen buurtsuper.
Veel ondernemers waren zichtbaar ontroerd, soms tot tranen toe. Wat zij deden was voor hen vanzelfsprekend. Ze realiseerden zich niet dat ze wekelijks, en soms dagelijks, van grote betekenis waren voor hun klanten.
Ik hoop dat de waardering voor de kleine retail in Utrecht politici, beleidsmakers, vastgoedpartijen, huisjesmelkers én bewoners nog bewuster maakt van het belang – nee, de noodzaak – van kleine winkels en horeca. Niet alleen in het stadscentrum, maar in elke wijk, buurt, dorp en in het buitengebied.
De foto’s bij deze tekst zijn gemaakt door de Utrechtse Liset Verberne. Zij maakt prachtige beelden van de stad en ze deelt ze als Hello from Utrecht op social media en heeft een online winkeltje waar je exclusieve prints, kaarten een verjaardagskalender en stickers kunt bestellen. Als je even online een ommetje Utrecht wil doen is dit een aanrader. Hier zie je onder een laagje poedersuiker het Ledig Erf en de Twijnstraat.
Van content naar betekenis: waarom strategische communicatie essentieel is
De geschiedenis, zoals beschreven in Nexus van Yuval Noah Harari en Het Westen van Josephine Quinn, laat zien dat niet technologie, maar het narratief de drijvende kracht achter vooruitgang is. Menselijke samenwerking en nieuwsgierigheid vormen de basis. Het vermogen om te verbeelden, te analyseren, te formuleren, te vertellen én te luisteren.
In onze tijd ontwikkelt technologie zich in een tempo dat de mens nauwelijks kan bijhouden. We worstelen met aanpassing. Algoritmes verleiden ons, we lezen minder, hoeven zelf steeds minder te denken, schrijven en creëren. Korte video’s domineren onze aandacht en we geloven steeds vaker alles wat we daarin zien. Het besef van realiteit vervaagt.
De impact van technologie op aandacht en bewustzijn
Er is een groeiende beweging van ouders die zich inzetten om kinderen en pubers bewuster en slimmer te laten omgaan met social media en smartphones. Thijs Launspach beschrijft in Smartphonevrij opgroeien treffend hoe je dat kunt aanpakken. Het boek inspireert en biedt concrete handvatten om bewuster om te gaan met de negatieve effecten van smartphones, apps en sociale media, én met de kansen om technologie juist op een gezonde manier te omarmen.
Het zou mooi zijn als deze intenties niet ophouden bij het verlaten van het schoolplein. Juist daar waar veel ouders zelf worden meegezogen in de informatiestromen van het werkende leven en de bubbels van sociale netwerken.
Strategische communicatie vraagt om verantwoordelijkheid
Ook bedrijven, organisaties en overheden moeten verantwoordelijkheid nemen en het goede voorbeeld geven. Door duidelijke keuzes te maken en beleid te ontwikkelen rondom bereikbaarheid, social media en het gebruik van AI. Het zijn collega’s en werkgerelateerde relaties die ons gedrag in belangrijke mate beïnvloeden.
Daarom is het van belang dat werkgevers kiezen voor aandacht, dialoog en ontmoeting. Voor reflectie en het investeren in welzijn, duurzame relaties en vertrouwen. Dat is waar strategische communicatie het verschil maakt: niet sturen op snelle prikkels, maar op betekenis en verbinding.
Van snelle content naar een constructief verhaal
Het gaat niet alleen om vrolijke content waarmee je op korte termijn wilt scoren, naamsbekendheid wilt vergroten of omzet wilt maken. Het gaat om een langetermijnvisie en een sterk, constructief verhaal. Een verhaal waarmee je het vertrouwen van medewerkers, toekomstige collega’s, relaties, opdrachtgevers en klanten kunt opbouwen en versterken.
Strategische communicatie draait om bewustwording van de betekenis die je kunt vervullen. Als werkgever én als medewerker.
Dat vraagt om richting.
Dat vraagt om keuzes.
Dat vraagt om strategische communicatie.
Mijn opdrachtgevers zijn kapitein.
Ik ben de stuurman.
Het Westen van Josephine Quinn leert ons dat mensen en beschavingen zich niet laten begrenzen. Het doet je beseffen dat er in 4000 jaar rondom de Middellandse Zee oneindig veel kennis en inzichten zijn gedeeld die niet toe te schrijven zijn aan alleen de Soemeriërs, Assyriërs, Feniciërs, Egyptenaren, Perzen, Grieken of Romeinen. Hoezeer bevolkingsgroepen en landen in het huidige Europa en Midden-Oosten anders beweren kunnen we stellen dat beschavingen zich hebben ontwikkeld en zijn verdwenen. De nieuwsgierigheid, intelligentie en samenwerking van onze voorouders is van blijvende invloed op de samenlevingen zoals wij die in onze tijd in Het Westen kennen.
